Η δύναμη της πίστης στον εαυτό σου

Από: Μαρία Τιμοθέου

 

H εξάρτηση μας από ανθρώπους και πράγματα είναι φυσιολογική όμως μέχρι ένα βαθμό. Από κάποιο σημείο και μετά θέτουμε τους ευατούς μας σε μια διαδικασία , μεσώ της οποίας αλλοιώνονται, χάνουν την ταυτότητα τους, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά λοιπόν, αυτά που μας κάνουν ως όντα να ξεχωρίζουμε, οι κλήσεις μας αποκτούν μια δευτερέουσα σημασία για τους άλλους γύρω μας, μα και για τον ίδιο μας τον ευατό. O σεβασμός και η εκτίμηση που έχει ο κάθε άνθρωπος στον ευατό του περνάει συνεχώς τις φάσεις του, τα σκαμπανεβάσματα ειδικά στη σύγχρονη κοινωνία όπου ζούμε. Δεν τις φέρει κανείς εκ γενετής, αλλά επιτυγχάνεται η ύπαρξη τους μεσω της αυτογνωσίας στο πρόσωπό μας γιαυτό που είμαστε, με τις φοβίες, προβληματισμούς, ελαττώματα, ανασφάλειες, αλλά και προτερήματα, κλήσεις, ενδιαφέροντα που έχουμε καλλιεργήσει. Για να διατηρηθούν αυτά τα χαρακτηριστικά μας όπως προανέφερα αναλλείωτα και να τείχουν βελτίωσης όπου χρειάζεται , η βασικη προυπόθεση είναι να μας πλαισιώνουν άτομα τα οποία μας εκτιμάνε, μας κάνουν τη ζωή καλύτερη και πιο γλυκιά, γιατί η ζωή είναι ένα ταξίδι. Ναι υπάρχουν τρικυμίες, θαλασσοταραχές, αλλά αν ο προορισμός προς την Ιθάκη δεν έχει ταλαιπωρίες και εμπόδια τότε ποιο το νόημα. Το να πιστεύεις στον ευατό σου δεν είναι σε καμιά περίπτωση δείγμα αλαζονίας και εγωισμού, αλλά επίγνωση για το τι μπορείς να κάνεις, αλλα κυρίως θέτεις προοπτικές για το τι δεν μπορείς να κάνεις. Με αρκετή θέληση και αφοσίωση προσπαθείς να καταφέρεις πράγματα που ενώ παραμόνο στο άκουσμα τους ήσουν δύσπιστος , ξεπερνώντας τον ευατό σου, μπορείς να αντικρύσεις στον καθρέφτη μια άλλη προέκταση του εγώ σου, που φαντάζει αλλιώτικη.

Την ζωή στη γη δεν την ξαναζείς γιαυτο προσπάθα ακόμα κι αν όλα σου πηγαίνουν στραβά να βρεις ένα λόγο να θέσεις νεες βάσεις , να κάνεις μια νέα αφετερία που το πιόνι στο ταμπό να φαντάζει ξεχωριστή παρουσία ανάμεσα στα υπόλοιπα, και όχι τα υπόλοιπα να επιβληθούν σε σένα. Αυτό μπορεί να λεχθεί και για πράγματα όχι μόνο για ανθρώπους. Είναι συχνή η προσήλωση του ανθρώπου σε πράγματα, υλικά αγαθά τα οποία καθημερινά καταπατούν την ίδια την υποστασή του. Το να δίνουμε τόση αξία στην αγορά ενός αυτοκινήτου από την επικοινωνία πχ που έχουμε με την οικογένειά μας είναι δυο πράγματα ασύγκριτα και όμως από μια άποψη έχουν συσχέτιση. Ναι ένα καλό αμάξι θα μας χαρίσει στιγμές ευτυχίας και είναι το μέσο με το οποίο θα συνοπορευτούμε κκκ… όπως εαν πρώτα δεν έχουμε την σωστή επικοινωνία με άτομα στη ζωή μας που θα θέλαμε να έχουμε τότε τι να το κάνουμε. Θα είναι ένα αδειο αυτοκίνητο με άδειους συναισθηματικά ανθρώπους. Να μας συμπληρώσει τη ζωή μας εφόσο είναι ήδη γεμάτη από εμάς και όχι να έχουμε την ψευδάισθηση ότι θα μας την μετατρέψει σε καλύτερη. Κανένας άλλος εκτός από τον ίδιο μας τον ευατό και τίποτε δεν μπορεί να το εφαρμόσει αυτό.

NO COMMENTS

LEAVE A REPLY