Μέτρησε κανείς ποτέ την ουσία του με αριθμούς;

Υπάρχει πάντα ένα ζήτημα με την απόσταση. Βλέπεις, ξέρει καλά να λειτουργεί περιέργως. Σε σημείο που η απρόβλεπτή της φύση να σε ρίχνει τη μία σε κάποιου είδους αδράνεια ή και λήθαργο και το επόμενο λεπτό να σε υπερχειλίζει με χαρά και ευτυχία.

Αλήθεια, πόσα διαφορετικά χιλιομέτρα διανύσαμε και πόσες πολλές αποστάσεις υπερπηδήσαμε; Για μια φιλία, για ένα πρόσωπο, για μια δουλειά, για μια εν δυνάμει καλή ιστορία. Και πόσα άλλα χιλιόμετρα αφήσαμε πίσω μας κρατώντας σε μια βαλίτσα φορτωμένη τα όνειρά μας; Με ταχύτητα και τόλμη, διανύσαμε κάθε λογική (ή και παράλογη) απόσταση για να φτάσουμε σε κάτι. Που πάντα αυτό το κάτι -του καθενός το κάτι- θα αξιολογείται όχι στο αν διήρκησε, μα στα χιλιόμετρα που διανύσαμε κάποτε για να βρεθούμε κοντά του. Λίγα ή πολλά, τι μας νοιάζει; Σαμπώς και μέτρησε κανείς ποτέ την ουσία του με αριθμούς;

Αποστάσεις που παλεύονται και άλλες πάλι που ξοδεύονται. Σε όποια απόσταση κι αν έχετε χαρίσει τον χρόνο σας, για όποια χιλιόμετρα υπερβήκατε εμπόδια, καταστάσεις και κυρίως εαυτόν, να κρατάτε πάντα την ουσία τους. Το τοίχος εκείνο που ρίξατε για να τα διανύσετε θα σας υπενθυμίζει πως άξιζε. Άξιζε κάθε ένα, εως και το τελευταίο χιλιόμετρο. Γιατί σε κάθε ένα από αυτά χαράξατε όχι αριθμό, αλλά ουσία.

Και να θυμάστε: κανένα χιλιόμετρο και καμία απόσταση δεν στάθηκαν ποτέ αρκετά για να μπουν στο πεδίο της μάχης με ό,τι ονομάζουμε τόλμη.

Υγ. Εξάλλου, χρειάζεται πάντα ένα βήμα για να καλύψεις την όποια απόσταση. Από σένα προς εμένα και από σένα προς τα όνειρα.

 

NO COMMENTS

LEAVE A REPLY