Παλιά Πόλη: Στα Ίχνη Ενός Κρυμμένου Θησαυρού

Από: Στέφανος Φαρμάκης

 

Περπατώντας στα στενά δρομάκια της παλιάς πόλης, νιώθει κανείς ότι μπαίνει σε ένα άλλο κόσμο. Ένα κόσμο που δεν περίμενε ότι θα αντικρίσει βγαίνοντας από την (πάλαι ποτέ) κοσμοπολίτικη Λεωφόρο Μακαρίου ΙΙΙ και προχωρώντας προς την Πλατεία Ελευθερίας. Η συνάντηση διαφορετικών εποχών της ιστορίας κάνει αυτό το σημείο της πόλης τόσο μοναδικό και συνάμα τόσο σημαντικό για όσους αγαπούν την ιστορία του τόπου. Ξεκινώντας από το ιστορικό διαμάντι του τείχους της Λευκωσίας (ίσως το μοναδικό τόσο καλά διατηρημένο τείχος παλιάς πόλης στον κόσμο),  προχωρώντας στα κλασικά πετρόκτιστα της περιόδου της Αγγλοκρατείας και φτάνοντας στα άχαρα, θα έλεγε κανείς, πολυώροφα κτήρια της δεκαετίας του 70′, η παλιά πόλη της Λευκωσίας κρύβει μέσα της ένα πλούτο από ίχνη αυτών που έζησαν και στιγμάτισαν αυτή την πόλη.

wewewerwerwerwewewewrwe

 

werwwewrwer

Μια πόλη που παραμένει μετά από τόσα χρόνια η μόνη χωρισμένη πρωτεύουσα στον κόσμο. Παρόλα αυτά, αρνείται πεισματικά να ερημωθεί ίσως επειδή κουβαλά μέσα της τη φωτιά τόσων γενεών που περπάτησαν σ αυτή. Μπαίνοντας, λοιπόν, μέσα  σε αυτόν τον λαβύρινθο της περιτειχισμένης παλιάς πόλης, αρχίζει κανείς να εκτιμά την αξία της παλιάς αρχιτεκτονικής του τοπίου όπως αυτή ξεδιπλώνετε αναδρομικά αποκαλύπτοντας ιστορικά μυστικά της βαριάς κληρονομιάς της. Βαδίζοντας νοσταλγικά μέσα στα στενά δρομάκια, μπορεί κανείς να νιώσει το παρελθόν να τον κοιτάζει μέσα από τις πόρτες των χαμηλών σπιτιών που επικοινωνούν τόσο άμεσα με τον δρόμο. Θαρρεί κανείς ότι μέσα σε αυτά τα σπιτικά που κάποτε μεγάλωναν οικογένειες και τώρα κάποια έχουν διατηρηθεί και άλλα στεγάζουν υπεραρίθμους μετανάστες σε αμφιλεγόμενες συνθήκες υπάρχει ένα πνεύμα που δεν έχει σκοπό να στοιχειώσει αλλά να αναστήσει τη χαμένη εκτίμηση για αυτό το μέρος της πόλης. Προχωρώντας, μπορεί κανείς να συναντήσει μια απότομη αλλαγή καθώς τα ταπεινά σπιτάκια δίνουν τη θέση τους στα επιβλητικά αρχοντικά με ορισμένα από αυτά να φέρουν καμαρωτά το όνομα του πάλαι ποτέ ιδιοκτήτη τους. Και ξαφνικά, και πάλι κάτι αλλάζει. Δίπλα στα ωχρά πέτρινα κτίσματα υψώνονται πολυκατοικίες μιας πιο νέας εποχής με τους μισοφθαρμένους τείχους και τα απλωμένα ρούχα που κρέμονται στα σκουριασμένα κάγκελα. Για κάποιους, αυτή η αλλαγή δημιουργεί παραφωνία. Για κάποιους άλλους, είναι η γοητευτική συνάντηση της ιστορίας.

 

ew

i

 

Από όποια οπτική γωνία και να το δει κανείς, το ταξίδι συνεχίζετε. Δεν σταματά εδώ. Δεν σταματά ποτέ. Όσο υπάρχουν άνθρωποι, θα υπάρχει πνοή στην πόλη. Ευχή μας είναι να τη δούμε να ζωντανεύει ολοκληρωτικά βαδίζοντας στα ίχνη της παλιάς της δόξας. Και αναμφισβήτητα, αυτό δεν θα επιτευχθεί με επιβλητικά έργα που θα σβήσουν κάθε ίχνος ιστορικότητας της μοναδικής αυτής πόλης, αλλά με αγάπη και σεβασμό στην τεράστια ιστορία της.

Σαν αποτέλεσμα, η πόλη θα είναι ένα λειτουργικό σύνολο αντανακλώντας την παλιά και νεότερη ιστορία της σε κατοίκους και επισκέπτες.

 

brt

 

Ένα αναπόσπαστο κομμάτι της αρχιτεκτονικής της παλιάς πόλης της Λευκωσίας είναι και τα κτήρια Βυζαντινού και Οθωμανικού σχεδιασμού που μαρτυρούν την συνάντηση δυο θρησκειών στην καρδιά της πρωτεύουσας.

 

nmzf

NO COMMENTS

LEAVE A REPLY