Ραμόνα Παπαϊωάννου: Η πρωταθλήτρια στην κατάκτηση των ονείρων της!

12188573_1054718181256980_1881449710_n
Η Άννα – Ραμόνα Παπαϊωάννου είναι 26 χρονών και τα τελευταία χρόνια την βλέπουμε να πρωταγωνιστεί στον κλασσικό αθλητισμό, συγκεκριμένα στα sprints (100μ – 200μ). Είναι το κορίτσι το οποίο μας έκανε περήφανους στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου στο Πεκίνο τον Αύγουστο που μας πέρασε. Είναι το κορίτσι το οποίο θα μας αντιπροσωπεύσει στην Ολυμπιάδα του Ρίο το 2016! Είναι το κορίτσι το οποίο μας απέδειξε ότι έχει πολλά ακόμη να δώσει στο χώρο του αθλητισμού, το κορίτσι το οποίο μας «υπόσχεται» πολλές συγκινήσεις! Γνωρίστε την!

  • Καταρχήν, πες μας πως ξεκίνησες να ασχολείσαι με τον κλασσικό αθλητισμό και συγκεκριμένα τα sprints; Αλλά και πως πέρασες από το ερασιτεχνικό επίπεδο, στο επαγγελματικό;
    Η ενασχόληση μου γενικά με τον αθλητισμό ξεκίνησε στην ηλικία των 7-8 ετών, όταν ακόμη ζούσα στην Ρόδο. Με τον κλασικό αθλητισμό ξεκίνησα σιγά σιγά να ασχολούμαι στα 12-13 μέσα από τους σχολικούς αγώνες, όταν με βρήκε στο σχολείο ο κύριος Σοφρώνης Κωνσταντίνου και μετά με ανέλαβε ο κύριος Σάββας Νεοφύτου, ο οποίος ήταν ο προπονητής μου μέχρι τα 17 μου χρόνια. Εκείνα τα χρόνια το αγώνισμα μου ήταν τα 400 με εμπόδια, ένα αγώνισμα στο οποίο είχα πρωτιές και διακρίσεις σε παγκύπριες αλλά και πανελλήνιες διοργανώσεις. Τα sprint, που τελικά αποδείχτηκε να είναι η μεγαλύτερη καψούρα μου, μπήκαν στην ζωή μου όταν η τύχη μου χτύπησε την πόρτα και έπεσα στα χέρια του προπονητή μου Αντώνη Γιαννουλάκη. Αρχικά με ανάλαβε για να με προπονήσει στα 400μ εμπόδια, στην πορεία έβλεπε πράγματα σε εμένα που πίστευε ότι τα 100μ και τα 200μ θα μπορούσαν να γίνουν τα αγωνίσματα τα οποία θα μου πήγαιναν καλύτερα. Από την αρχή που πήγα στο γκρουπ κατάλαβα αμέσως πόσο διαφορετικό είναι να γυμνάζεσαι επαγγελματικά. Οι διαφορές της ερασιτεχνικής δουλειάς του αθλητισμού με τα βήματα που θα σε οδηγήσουν να κάνεις πρωταθλητισμό και να κυνηγήσεις διακρίσεις είναι τεράστιες, κυριολεκτικά οι διαφορές τους είναι όπως οι διαφορές της μέρας με τη νύχτα.
  • Δεύτερον, αδιαμφισβήτητα είσαι μία αθλήτρια είδωλο κι αυτό το απέδειξες την αθλητική χρονιά που μας πέρασε, έδειξες έμπρακτα το σθένος, την θέληση και το πάθος που έχεις για να ανέβεις ψηλά. Κυνηγούσες το όριο για το Παγκόσμιο πρωτάθλημα και το όριο για τους Ολυμπιακούς του Ρίου, μέχρι την τελευταία στιγμή. Τι ήταν αυτό που σε έκανε να μην τα παρατήσεις ούτε στιγμή να το διεκδικείς;
    Αρχικά, δεν ενστερνίζομαι τον όρο ότι είμαι αθλήτρια είδωλο, έχω πολλά ψωμιά να φάω ακόμη και να προσπαθήσω να επιτύχω πιο σπουδαία πράγματα για να μπορέσω να πλησιάσω λίγο αυτόν τον ορισμό. Τώρα αν κάποιοι νέοι και μικρότεροι ηλικιακά αθλητές μπόρεσαν μέσα από εμένα και την προσπάθεια την οποία έκανα κυνηγώντας το όριο για την Ολυμπιάδα να ταυτιστούν και να πιστέψουν στους εαυτούς ότι με θέληση και προσπάθεια μπορούν να καταφέρουν πολλά, τότε αυτό με κάνει πολύ χαρούμενη. Όσο για το όριο, ήξερα από τον Μάιο που ξεκίνησα τους αγώνες ότι είμαι πολύ καλά, είχαμε δουλέψει σκληρά και σωστά όλη την χρονιά, το ήξερα μέσα μου ότι ένα από τα δύο όρια θα το κάνω ή γιατί όχι και τα δύο. Ήθελα πολύ να βρεθώ στο Πεκίνο αλλά και να έχω το όριο για την Ολυμπιάδα ένα χρόνο πριν. Οι συνεχόμενοι αγώνες που έκανα το έδειχναν, ήμουν σταθερή σε γενικές γραμμές, κάποιες φορές καλύτερη, άλλες φορές λόγω κούρασης και πίεσης 2-3 κούρσες πήγαν άσχημα, με αποκορύφωμα στο τέλος να έχω τρέξει δύο κούρσες στα 200μ, στις οποίες πλησίασα μια ανάσα από το όριο. Όπως φάνηκε, εκεί καθαρά λόγω ατυχίας με τον κόντρα άνεμο δεν τα κατάφερα, αλλά αυτό δεν με πτόησε αντίθετα με πείσμωσε κι άλλο, πίστευα στον εαυτό μου και στην δουλειά μας. Για τούτους τους λόγους, ψάξαμε και βρήκαμε κυριολεκτικά την τελευταία ημέρα της προθεσμίας επίτευξης ορίων έναν αγώνα με καλές συνθήκες που ήξερα ότι θα μου έφερνε το όριο για το παγκόσμιο και ακολούθως για τους ολυμπιακούς.
  • Μέσα σε μερικές λέξεις, πως περιγράφεις τα συναισθήματα σου όταν άκουσες ότι κατάφερες και έφτασες τον πολυπόθητο στόχο, που δεν ήταν άλλος παρά το όριο για τους Ολυμπιακούς του Ρίου στα 200μ αλλά και η συμμετοχή στους Παγκόσμιους αγώνες;
    Ειλικρινά δεν έχω καταφέρει έως τώρα να πω τις σωστές λέξεις, αφού δεν φτάνουν σε μέγεθος οι λέξεις να περιγράψουν αυτό που πραγματικά ένιωσα, όσες φορές κι αν έχω προσπαθήσει να το περιγράψω. Είναι κάτι μεγαλύτερο από χαρά, από ευτυχία και από ικανοποίηση. Εκείνη την στιγμή είπα μόνο Θεέ μου σε ευχαριστώ, τα καταφέραμε. Eνώ το πίστευα ότι μπορώ το να φτάσω στο όριο για την Ολυμπιάδα εκείνη την ώρα δεν μπορούσα να αντιληφθώ ότι επιτέλους τα κατάφερα! Συν της ανακούφισης που ένιωσα, όσον αφορά το παγκόσμιο, διότι κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή τσέκαρα την συμμετοχή μου. Τα συναισθήματα όμως, μου είναι αδύνατον να τα αποτυπώσω με λέξεις.
  • Στα αγωνίσματα των sprint, η ψυχολογία και η συγκέντρωση παίζουν εξαιρετικά σημαντικό ρόλο. Ποιες είναι οι δικές σου σκέψεις που σε ώθησαν να πετύχεις όλες αυτές τις επιτυχίες μέχρι σήμερα;
    Αν δεν υπάρχει θετική ψυχολογία γενικά σε ό,τι κάνει ο άνθρωπος δεν μπορεί να έρθει το αποτέλεσμα που θέλει, πόσο μάλλον όταν μιλάμε για πρωταθλητισμό! Το σώμα αντιδρά με αυτά που θα πάρει από το μυαλό και από την ψυχολογία του αθλητή. Εγώ πάντα είχα θετική ψυχολογία, ποτέ δεν έμπαινα σε έναν αγώνα με την σκέψη της αποτυχίας, ή ακόμη και σε κάποιες προπονήσεις μπορεί να μην ήμουν καλή με αποτέλεσμα, να μην πήγαινε όπως ήθελα αλλά αυτό δεν με επηρέαζε για να σκεφτώ αρνητικά πως δεν θα τα καταφέρω, πιστεύω πολύ σε εμένα, στον προπονητή μου και στην δουλειά που κάνουμε κι αυτό πιστεύω πως είναι το κυριότερο συστατικό της καλής μου πορείας, σε συνδυασμό με τη πολλή δουλειά. Πάντοτε λέω στον εαυτό μου ότι θα μπεις και θα κάνεις το καλύτερο! Αν ένας αγώνας δεν πήγαινε καλά στεναχωριόμουν για λίγο και αμέσως μετά έλεγα συνέχισε, θα διορθώσεις το λάθος και την επόμενη φορά θα είσαι καλύτερη. Κάθε αγώνα τον αντιμετωπίζω διαφορετικά, αλλά πάντα με την ίδια σοβαρότητα.12180104_1054718221256976_646597427_n
  • Ποια ήταν η ομορφότερη εμπειρία που έχεις ζήσει έως σήμερα στα αθλητικά δρώμενα;
    Σαφώς ήταν η στιγμή που άκουσα πως κατάφερα το όριο για τους Ολυμπιακούς αγώνες. Συνεπώς, ήταν απερίγραπτη σαν εμπειρία η στιγμή που εισήλθα μέσα στο Ολυμπιακό στάδιο του Πεκίνου για να αγωνιστώ στο παγκόσμιο. Γενικά ομολογώ πως όλες οι κούρσες εκεί, ήταν ότι καλύτερο μου έχει συμβεί, αλλά κυριότερα η στιγμή που είδα ότι προκρίθηκα στον ημιτελικό στα 100μ., φυσικά κι η κούρσα των ημιτελικών.
  • Εννοείται, πως ο προπονητής διαδραματίζει εξαιρετικά σημαντικό ρόλο στην όλη πορεία των αθλητών, έτσι και στην δική σου. Ποιος είναι ο ρόλος του δικού σου προπονητή κύριου Αντώνη Γιαννουλάκη;
    Είναι ο σημαντικότερος! Χωρίς την όρεξη του, την αγάπη του για αυτό που κάνουμε αλλά και χωρίς τις γνώσεις του δεν θα γινόταν τίποτα από όσα έγιναν έως σήμερα. Δεν θα μπορούσαμε αυτή τη στιγμή να δουλεύουμε ακόμη περισσότερο για να βελτιωθούμε κι άλλο. Δουλεύει με την ψυχή του για όλους τους αθλητές του. Είναι ο άνθρωπος που είδε σε εμένα πράγματα, όταν κανείς άλλος δεν μπορούσε να δει και ήξερε πως αν τα δουλέψει θα κάνω κάποια καλά πράγματα. Από αθλήτρια της σειράς με μετέτρεψε σε πρωταθλήτρια με υψηλούς στόχους. Δεν με μεταμόρφωσε μόνο σαν αθλήτρια, αλλά με βελτίωσε και σαν άνθρωπο. Πίστεψε σε εμένα όταν κανένας δεν πίστευε! Εννοείται πως κι εγώ τον πιστεύω πολύ, πιστεύω στην δουλεία μας και του έχω τυφλή εμπιστοσύνη, του είμαι ευγνώμων για όλα όσα κάνει για εμένα. Όσοι στο παρελθόν γυμνάστηκαν μαζί του αλλά κι εμείς που είμαστε τώρα μαζί του ξέρουμε πόσο τυχεροί είμαστε.
  • Ποια είναι η σοφότερη συμβουλή την οποία έχεις ακούσει από τον προπονητή σου;  Όλα αυτά τα χρόνια έχω ακούσει πάρα πολλά σοφά από αυτό τον άνθρωπο. Σοφότερη δεν ξέρω αν είναι αλλά πάντα μου λέει πως για να τρέξεις τόσο γρήγορα όσο θες την στιγμή που πρέπει, θα σου πάρει χρόνο! Γι᾽αυτό θα πρέπει να έχω υπομονή, θα πρέπει να δουλεύω πολύ με το κεφάλι κάτω και να έχω πίστη. Να βάζω στόχους και μέσα από πολλή δουλειά να τους επιτυγχάνω. Να μην ικανοποιούμαι εύκολα.
  • Στη ζωή πάντα υπάρχουν δυσκολίες, έτσι και στον αθλητισμό υπάρχουν οι τραυματισμοί οι οποίοι συχνά ανατρέπουν τα σχέδια μας. Πως αντιμετωπίζεις όλες αυτές τις στιγμές πόνου και απογοήτευσης; Από πού αντλείς δύναμη για να συνεχίσεις να αγωνίζεσαι;
    Oι τραυματισμοί, ιδιαίτερα οι δύσκολοι είναι αυτό που απεύχονται όλοι οι αθλητές, όλων των αγωνισμάτων ανεξαιρέτως. Το 2014 στο Πανευρωπαϊκό, στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς είχα την ατυχία να τραυματιστώ και μάλιστα με έναν σοβαρό τραυματισμό, αλλά σε μικρό μέγεθος τραυματισμού. Μέρος της αποκατάστασης ήταν πως απαγορευόταν να τρέξω για περίπου 4 μήνες, έπρεπε όμως να ξεκινήσω προπονήσεις, σε αυτό το σημείο πάλι ο προπονητής μου έκανε εξαιρετική δουλειά σε μία πολύ δύσκολη φάση, ήξερα από την αρχή πως έπρεπε να είχα καλή ψυχολογία και θετική σκέψη, όσο πιο κακή ψυχολογία είχα τόσο θα καθυστερούσα να επανέλθω. Έψαξα να βρω τα θετικά και ένα από αυτά ήταν πως είπα στο εαυτό μου ότι θα ξεκουραστώ λίγο, μιας και έχανα τον κλειστό στίβο και πως όταν θα πατήσω θα μπω ξανά δυνατά. Όλα είναι θέμα μυαλού, ψυχολογίας και θέλησης. Αγαπώ πολύ αυτό που κάνω για να τα παρατήσω σε έναν τραυματισμό ή σε περισσότερους όταν ξέρω μέσα μου πως έχω να δώσω κι άλλα, πολλά.
  • Προπονείσαι και αγωνίζεσαι για πάρα πολλά χρόνια, ποιο θεωρείς το σημαντικότερο εφόδιο που έχεις αποκομίσει μέχρι την τώρα σου αθλητική πορεία;
    Μέσα από τον χώρο του αθλητισμού έμαθα να είμαι πιο δυνατός χαρακτήρας και να μην τα παρατάω. Να βάζω στόχους και να προσπαθώ να γίνομαι καλύτερη μέρα με την μέρα, να ξεπερνάω τον εαυτό μου. Μολονότι, αρκετές από τις εμπειρίες που έχω περάσει στο χώρο του αθλητισμού, με βοήθησαν να εξελιχτώ και να γίνω καλύτερη σαν άνθρωπος.
  • Ποια συμβουλή θα έδινες σε ένα νέο παιδί που θα ήθελε να ασχοληθεί με τον στίβο; Κι αν σου έλεγε ότι επιθυμεί να ακολουθήσει τα sprints θα έλεγες κάτι διαφορετικό;
    Είμαι της άποψης πως τα παιδιά θα πρέπει να ασχολούνται με οποιοδήποτε άθλημα από μικρή ηλικία. Τώρα, αν μεγαλώνοντας θελήσει να κάνει στίβο το μόνο που θα του έλεγα είναι να μην αφήσει ΚΑΝΕΝΑ να του πει πως δεν μπορεί και να μην σταματάει ποτέ να προσπαθεί, όταν κάνει κάτι που το επέλεξε με την καρδιά του. Γιατί στίβο κάνουμε όσοι τον αγαπάμε, όσοι έχουν όνειρο να κάνουν ένα άθλημα με στόχο να βγάλουν λεφτά, προφανώς έχουν μπει σε λάθος γήπεδο.
  • Τι να περιμένουμε από την Ραμόνα στο άμεσο μέλλον;
    Αυτό που περιμένω εγώ από εμένα είναι να έχω την υγεία μου, για να μπορώ να συνεχίσω να δουλεύω σκληρά, έτσι ώστε να μπορώ να βελτιώνομαι με σταθερά βήματα κάθε χρόνο. Αυτό που μπορείτε να περιμένετε από εμένα είναι να προσπαθώ για το καλύτερο και να μπορώ στους αγώνες που θα συμμετέχω να εκπροσωπώ με τον καλύτερο τρόπο την χώρα μου.

12179103_1054718207923644_313225284_n

Η Ραμόνα εκτός αγωνιστικού χώρου…

  • Με το πέρας της αθλητικής σου καριέρας, με τι θα ήθελες να ασχοληθείς;
    Ακόμη δεν έχω σκεφτεί με τι θα ήθελα να ασχοληθώ κρεμώντας τα παπούτσια μου, αλλά πιστεύω ότι ίσως θα ήθελα να μείνω στον χώρο του αθλητισμού από κάποιο πόστο, έτσι ώστε να μπορώ να προσφέρω πράγματα σε μικρότερα παιδιά.
  • Τι άλλο πιστεύεις πως θα ήταν η Ραμόνα εκτός από πρωταθλήτρια στίβου;
    Το πιο πιθανόν είναι να είχα πάρει κάποιο πτυχίο κι αυτή τη στιγμή να ήμουν άνεργη ή να είχα μια άλλη δουλειά εντελώς διαφορετική από αυτό που θα είχα σπουδάσει, αυτή είναι η πραγματικότητα αυτή την περίοδο τόσο στην Ελλάδα αλλά και στην Κύπρο για να μην γελιόμαστε. Σε ένα παράλληλο σύμπαν, στο οποίο θα είχα σπουδάσει αυτό που ήθελα αλλά και θα είχα βρει δουλειά στον τομέα των σπουδών μου, θα ήταν πολιτική δημοσιογραφία.
  • Όταν κι εφόσον έχεις ελεύθερο χρόνο, με τι σου αρέσει να καταπιάνεσαι;
    Μου αρέσει να πηγαίνω σινεμά, βόλτες στα μαγαζιά ή να διαβάζω βιβλία. Αν είμαι στην Αθήνα μου αρέσει πολύ να κάνω βόλτες στο κέντρο της Αθήνας, στα στενά της πλάκας ή σε κάποια από τις περιοχές της παραλίας.
  • Ποια είναι η μεγαλύτερη σου αδυναμία;
    Αδυναμία ζωής είναι οι γονείς μου και οι δύο το ίδιο. Μετά, έχω αδυναμία στην θάλλασα και στο φαγητό.
  • Ποιος είναι ο πιο μεγάλος σου φόβος;
    Ο μεγαλύτερος μου φόβος είναι να πεθάνουν κάποιοι άνθρωποι που λατρεύω, αλλά πλέον συμβιβάστηκα με την ιδέα του θανάτου, όταν πριν 4 χρόνια έχασα την γιαγιά μου και τον παππού μου.
  • Ποιο είναι το πιο τρελό σου όνειρο;
    Δεν έχω κάποιο όνειρο. Ίσως αν είχα ποτέ την δυνατότητα, θα ήθελα να κάνω ταξίδια σε διάφορα μέρη του πλανήτη που να μην είναι από τους δημοφιλής προορισμούς.
  • Έχεις κάποιο πρότυπο; Αν ναι, ποιο άτομο είναι αυτό και τι το κάνει ξεχωριστό στα δικά σου μάτια;
    Δεν έχω κάποιο πρότυπο. Αλλά γενικά πιστεύω πως όλοι οι άνθρωποι, είτε είναι διάσημοι είτε απλός κόσμος είναι όλοι ξεχωριστοί. Έναν άνθρωπο που θα ήθελα όμως να γνωρίσω, αν ήμουν στην συγκεκριμένη ηλικία εκείνο το καιρό, θα ήταν η Μελίνα Μερκούρη. Κατά την δική μου άποψη ήταν μία από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες που πέρασαν από την Ελλάδα και όχι μόνο.
  • Ποιο είναι το δικό σου μότο ζωής;
    Να μην αφήνουμε ποτέ κανέναν να μας πείσει πως δεν μπορούμε να κάνουμε αυτό που εμείς επιθυμούμε και να μας λένε πως δεν είμαστε αρκετά ικανοί. Όταν προσπαθείς, μπορείς. Να μην κάνεις όνειρα αλλά να βάζεις στόχους.
  • Τι θεωρείς ευλογία και τι κατάρα;
    Ευλογία είναι να χαμογελάς, να δίνεις στους ανθρώπους αγάπη ή έστω μια αγκαλιά. Αλλά κι όταν μπορείς να δίνεις μερικά υλικά αγαθά σε ανθρώπους οι οποίοι τα έχουν ανάγκη. Κατάρα για εμένα είναι να είσαι μίζερος άνθρωπος.
  • Αν σου δινόταν να ευχαριστήσεις κάποιο άτομο, ποιο θα ήταν αυτό και γιατί;
    Το άτομο το οποίο θα ευχαριστούσα είναι ο προπονητής μου, για όλα όσα μου έχει προσφέρει μέχρι σήμερα αλλά και τους γονείς μου, οι οποίοι είναι πάντα δίπλα μου.
    Εν τέλει, θα ήθελα να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στην ΟΠΑΠ Κύπρου για την πολύτιμη οικονομική της στήριξη τα τελευταία χρόνια και κάνουν την προσπάθεια μου πιο εύκολη. Επίσης την ΝΙΚΕ HELLAS για όλη την αθλητική μου ένδυση και υπόδηση αλλά και την POLAR HELLAS.
    Ευχαριστώ την ομοσπονδία μου ΚΟΕΑΣ, αλλά και τον ΚΟΑ μαζί με το διοικητικό συμβούλιο του, για το γεγονός ότι με βοηθούν ώστε να προετοιμάζομαι για τους μεγάλους αγώνες μου χωρίς να μου λείπει τίποτα.1384189_621007074628095_179704222_n

Η Ραμόνα Παπαϊωάννου μας αρέσει στην «άλλη άποψη» γιατί είναι μια νέα δυναμική αθλήτρια, η οποία με θέληση, πάθος και σκληρή δουλειά κυνηγά τα όνειρα της! Μια νεαρή γυναίκα πρωταθλήτρια στην κατάκτηση των ονείρων της!!

NO COMMENTS

LEAVE A REPLY